با استانداردسازی متریال، رنگ و کنترل کیفیت می‌توان ظاهر بسته‌بندی را در کارخانه‌ها و کشورهای مختلف یکسان نگه داشت.

چگونه کیفیت بسته‌بندی را در کارخانه‌های مختلف یکسان نگه داریم؟

گاهی دو بسته از یک محصول در قفسه فروشگاه، رنگ و کیفیت متفاوتی دارند. ممکن است رنگ یکی کدرتر باشد، لوگو جابه‌جا چاپ شده باشد یا زمینه سفید بسته‌بندی به خاکستری و زرد متمایل شود.

این تفاوت‌ها معمولاً مشکل طراحی نیستند، بلکه از نبود استاندارد در تأمین مواد، چاپ و کنترل کیفیت به وجود می‌آیند.

دلایل تفاوت کیفیت و رنگ بسته‌بندی

واگذاری کامل کار به تولیدکننده

تولیدکنندگان قراردادی معمولاً در ساخت محصول تخصص دارند، نه مهندسی بسته‌بندی. آن‌ها ممکن است چاپ را به ارزان‌ترین چاپخانه بسپارند و اجرای دقیق رنگ، متریال و جزئیات طراحی به‌درستی کنترل نشود.

مشخص‌نبودن تلرانس‌های تولید

در تولید انبوه، خطاهای جزئی در برش، طلاکوب، برجسته‌سازی و محل قرارگیری لوگو طبیعی است. برند باید حداکثر خطای قابل‌قبول را به‌صورت عددی مشخص کند تا تولیدکننده نتواند ایرادهای واضح را طبیعی بداند.

تفاوت کاغذ و مرکب

یک رنگ مشخص روی انواع کاغذ و مقوا نتیجه یکسانی ندارد. سفیدی، پوشش سطح و میزان جذب مرکب روی رنگ نهایی اثر می‌گذارند.

همچنین استفاده از مرکب‌های ترکیبی متفاوت می‌تواند باعث تغییر رنگ بسته‌بندی در چاپخانه‌های مختلف شود. استفاده از رنگ‌های استاندارد پنتون و متریال مشخص، این اختلاف را کاهش می‌دهد.

تغییرات طبیعی متریال

کاغذ و مقوا ممکن است در هر سری تولید، میزان سفیدی متفاوتی داشته باشند. این موضوع در بسته‌بندی‌های سفید و مینیمال بیشتر دیده می‌شود و می‌تواند ظاهر جعبه را کدر، زرد یا خاکستری نشان دهد.

راهکار استانداردسازی کیفیت بسته‌بندی

تدوین دستورالعمل تولید

برند باید یک دستورالعمل مشخص برای تمام مراحل، از آماده‌سازی فایل طراحی تا بازرسی نهایی، تدوین کند.

پیش از تولید انبوه نیز باید نمونه سفید جعبه، نمونه چاپی و نمونه مرجع نهایی تأیید شوند.

استفاده از نمونه‌های حد پذیرش

در کنار نمونه اصلی، روشن‌ترین و تیره‌ترین رنگ قابل‌قبول نیز باید به‌صورت نمونه فیزیکی مشخص شود. این نمونه‌ها که Limit Samples نام دارند، مرز قابل‌قبول تغییرات چاپ را تعیین می‌کنند.

استانداردسازی مواد اولیه

مشخصات کاغذ، مقوا، مرکب، فویل و سایر مواد باید از قبل تعیین شود. مهم‌ترین معیارها عبارت‌اند از:

  • نوع و گرماژ مقوا
  • ضخامت و شاخص سفیدی
  • میزان جذب مرکب
  • مقاومت در برابر پارگی تحت فشار
  • مقاومت فشاری لبه یا ECT
  • نوع مرکب و رنگ چاپ

با ثابت‌کردن این مشخصات، کیفیت بسته‌بندی دیگر به انتخاب هر کارخانه وابسته نخواهد بود.

کنترل کیفیت چندمرحله‌ای

کنترل کیفیت باید در سه مرحله انجام شود:

  1. هنگام چاپ در چاپخانه
  2. پس از ورود جعبه‌ها به کارخانه
  3. پس از قرارگرفتن محصول در بسته‌بندی

در هر مرحله، بسته‌بندی با نمونه مرجع و نمونه‌های حد پذیرش مقایسه می‌شود.

مزایای استانداردسازی بسته‌بندی

استانداردسازی بسته‌بندی باعث می‌شود:

  • رنگ و ظاهر محصول در بازارهای مختلف یکسان بماند.
  • ضایعات و دوباره‌کاری کاهش پیدا کند.
  • زمان تولید محصولات جدید کوتاه‌تر شود.
  • وابستگی برند به یک چاپخانه کاهش یابد.
  • مواد اولیه با قیمت مناسب‌تر خریداری شوند.
  • هویت بصری برند در قفسه فروشگاه حفظ شود.

جمع‌بندی

هماهنگی بسته‌بندی در کارخانه‌های مختلف به‌صورت اتفاقی ایجاد نمی‌شود. برند باید نوع متریال، رنگ، تلرانس‌های چاپ، نمونه‌های مرجع و مراحل کنترل کیفیت را به‌طور دقیق مشخص کند.

با ایجاد این استانداردها، می‌توان تولید را میان کارخانه‌ها و کشورهای مختلف جابه‌جا کرد، بدون آنکه ظاهر و کیفیت نهایی بسته‌بندی تغییر محسوسی داشته باشد.